Na veel gedaan te hebben hier zijn mijn laatste dagen als vakantieganger wel redelijk geteld. Vandaag ben ik voor het eerst op mijn stageplaats geweest en het was erg indrukwekkend. Ik had Rocinha al eens gezien vanuit de auto in de avond en toen had ik de omvang wel enigszins in de gaten. Maar vandaag in het daglicht heb ik daadwerkelijk de mensen, huizen en een stukje van de problemen kunnen zien.

Maar eerst wat over het complex waar ik ga komen te werken: dit complex is echt geweldig! Je zou hetmet gemak hetPapendal van Rio kunnen noemen. Uit mijn hoofd omvat het: een zwembad, kunstgrasvoetbalveld, buitendojang, boksschool, skatebaan, enorme judohal, overdekt volleybalveld en een stuk voor turnen. Het complex ligt pal tegenover Rocinha en is sinds maart dit jaar in gebruik. Het is gloedjenieuw en wordt volop gebruikt. 2000 kinderen per dag worden er door verschillende organisaties bezig gehouden, en het doel is om er zsm 3000 van te maken. Het complex is ommuurd en wordt zoals zoveel gebouwen hier bewaakt. Een veilige plek om te werken tegenover de grootste favela van Rio. Het aangezicht van Rocinha vanaf het Complexo Esportivo de Rocinha is vrij indrukwekkend, ik heb een aantal foto's kunnen maken voordat ik erop aangemerkt werd dat ik niet van Rocinha foto's mocht maken. Ik werd aangesproken door een bewaker en door iemand uit de community; zij kreeg waarschijnlijk het gevoel dat ik van mensen of activiteiten foto's aan het maken was iets wat niet op prijs gesteld wordt dus, Aula um pra Sam na Rocinha!

Rocinha kent zijn eigen wetten en regels. Politie is er niet te bekennen en dat is heel vreemd. Dit omdat er door heel RIo politieposten zijn en ze erg aanwezig zijn. Inveel favela's zijn de trafficers de baas (wanneer mensen spreken over traffic in Rio gaat het meestal niet over verkeer zoals wij dat op de A2 kennen). Ik ben vandaag voor het eerst een favela ingegaan en heb daar geluncht met mijn collega's. Het is onrealistisch, op een van de foto's is een brug te zien wanneer je die overgaat sta je vanaf je safe haven opeens in Rocinha. Het voelde niet helemaal lekker maar met de juiste begeleiding kan er vrij weinig misgaan. Ik voelde me hier een echte Gringo, een buitenstaander die absoluut niet wist wat hier allemaal speelde. Mijn stagebegeleidster wees me na 2m al op een drugdealer een jonge gast die wat raar uit ze doppies keek en wat handelingen verrichte met langslopend volk. We zijn maar 50m de favela ingegaan en dat vond ik ook wel best voor mijn eerste dag. Het eten in de buurtoke is altijd erg g lekker, ze wegen het hier per bord en een kilo of wat je mar wilt is een euro of 10 vrij chill dus. Op de trugweg ging ik wat meer op mijn omgeving letten en zag veel jonge jongens rondhanden zonder doel en dacht nog een geweer in een broekrand te zien zitten. Dat ze jou als buitenstaander er wat mee aandoen is onwaarschijnlijk maar wanneer de politie onaangekondigd binnekomt vallen dan zijn de gevolgen groot. De tactiek met politieinvallen in de favelas in Rio is wat aangepast, ze laten op vrijdag horen waar een hoe laat ze de volgende maandag een inval zullen gaan doen. Zo ontwijken zij schietpartijen en kunnen de dealers rustig een ander onderkomen zoeken.

Ik had wel het gevoel dat er aan het begin van de favela het meest activiteit plaatsvind en dat hetmidden in hun politievrije zone best relaxt kan zijn. Ik ga aankomende maandag beginnen en in die week nog zeker 1 andere favela bezoeken. Het zijn interessante tijden voor mij nu veel invloeden en informatie. Veel nieuwe mensen met een erg goed hart.

Ik kan nog veel meer vertellen maar vind het wel weer ff mooi zo. Pak er lekker een koude Skol bij en dan zeg ik iedereen in Holland: Ate a proxima!

Kus vanuit Rio