Het is 6 uur sochtends en het lokale gevleugelte van Urca en de nood om naar de WC te gaan hebben zijn werk weer gedaan. Klaarwakker met woorden die in mijn hoofd rondspelen toch maar mijn ouwe vetrouwde laptop erbij gepakt en woorden op het wit aan het kalken.

Mijn eerste vier maanden zitten er bijna op, het lijkt een tijd geleden dat ik Nederland verliet maar het is ook wel supersnel gegaan hier in Cidade Maravilhosa. Ik zit hier nog 4 weken en dan is mijn tijd hier voor dit jaar op. Ik ben klaar voor nieuwe ervaringen en invloeden, ik ken het leven in Rio nu en ben altijd blij om even een trippie te maken of om iets buiten de stad te doen. Klinkt misschien wel gek, de wil om een stad te verlaten waar Hollanders die nu in ons kouder wordende kikkerlandje van dromen en ik kan best begrijpen dat een gevoel om te gaan kwijlen bij het aanzien van strand, strakblauwe lucht en 38 graden toch ook wel kan ontstaan. Hahaha, die krijgen jullie even gratis van me, hiervoor ben ik naar een tropisch land gegaan om te kijken hoe dit me bevalt buiten het Nederlandse om wat ik al die jaren gewend ben. Kapotgaan in de winter, fietsen door de regen handschoenen aan en een dikke sjaal. Hier kennen ze dat toch absoluut niet alhoewel de regen de laatste tijd toch wel met bakken uit de lucht komt. Het weer in dit deel van Brazil is nu erg wisselvallig de dag voor de komst van mijn broer en zijn vriendin ging ik nog helemaal kapot en was schaduw een kostbare uitweg voor deze blanke Braziliaan. Wanneer de zon hier aan de hemel staat brand ie je aardig weg en heeft geen genade, ik moest tijdens deze dagen overschakelen naar de modus voor zelfbehoud, niet denken aan anderen eerst mezelf in een enigszins gekoelde aircoruimte krijgen en dan kijk ik wel weer om me heen hoe anderen er eventueel voor staan.

Genoeg over het weer, wil jullie niet al te lekker maken, hoorde van meerdere Hollanders dat het weer is zoals we het kennen in het land achter de dijken.

Mijn broer en zijn vriendin zijn afgelopen woensdag aangekomen in Rio. Goeie sjit zou ik in NL gezegd hebben maar hier zeggen ze muito legal! Ben blij om weer met hen te zijn en het voelt vrij normaal om ze hier te zien. Ik voel me hier thuis en het ontvangen van bekenden voelt dan toch ook weer als vanouds ofzo. De eerste dag een goeie dag gehad op het strand in Urca en een wandelingetje tegen de enorme rots in mijn achtertuin. Donderdags hadden Thijs en Cathelijne een vrije activiteit zonder mijn aanwezigheid. De persoonlijke reisleider zorgde ervoor dat ze op de juiste bus zaten en dat de buskaartjes voor Arraial do Cabo voor vrijdag gekocht werden. Ik vertrouwde erop dat ze hun dingetje hier zelf ook goed konden doen maar de voornaamste reden was dat het museum van Niteroi nou niet iets is waar ik nog persé een tweede keer heen hoef, heheh. Savonds hebben ze nog mogen ervaren hoe de plaatselijke studentensamba georganiseerd werd. Iets wat ook variabel is per week en de organisatie van het geheel verschilt zelfs per uur.

Het weer in Rio zou slecht worden en meerdere weersites voorspelden beter weer in Arraial do Cabo een plek aan de oostkust van de staat Rio de Janeiro. Die websites zijn niet helemaal goed te vertrouwen hebben we nu zelf mogen ervaren, dit is toch wel iets wat ze missen hoor wij Nlers zijn wel bevoordeeld met onze Erwin Krol in de Bilt. Maar ondanks niet helemaal lekker weer hebben we 4 dagen erg goed gechilled. Dagen in het teken van strand, azuurblauw water (zicht 10m), tartaruga's (schildpadden), Caipirinhas en Caipiroscas voor 5 Real geshaked door 'de Staart' op het centrale plein, samba, en twee prachtige duiken. Voor mij een erg lekkere uitstap naar een prachtige omgeving. In Arraial ook weer afscheid genomen van T en C, zij bleven nog 1 nacht en daarna door in de richting van Parati en Sao Paulo.

Gister een belangrijke meeting gehad op werk. Voorbereiding op het afronden van mijn stage, rond de 10 mensen waren uitgenodigd voor een reunião om 17.00. 6 inclusief mij en mijn stagebegeleidster hadden gereageerd op de email en eenmaal daar waren er daadwerkelijk drie inclusief mij en mijn stagebegeleidster. Wat een waardeloze teringbende kan het hier toch zijn, ik denk dat het ligt aan prioriteiten stellen. Hier kunnen er veel meer dingen tussen een afspraak komen dan dat ik in NL gewend ben. Na anderhalf uur wat gewacht te hebben en mij vocabulaire in scheldwoorden met collega Gilberto weer eens uitgebreid door te hebben genomen heb ik toch nog uiteindelijk mijn SWOT-analyse in het Portugees met 4 werknemers inclusief mijn stagebegeleidster gedaan. Door wat flexibel te zijn bereik je wel wat, maar vermoeiend is het wel.

Had vorige dinsdag nog een avondje met Flavio Canto gehad, indrukwekkende persoon is het wel. We waren naar een conventie over sport als middel om sociale veranderingen teweeg te brengen. We kwamen om 7 uur aan terwijl het om 8 begon. Flavio is absoluut niet bekend met het begrip te vroeg komen en voelde zich niet helemaal op zijn gemak om te moeten wachten, hahahah dit zijn Carioca's. Hij moest daar vertellen over zijn leven als topsporter samen met andere topatleten. Eenmaal op het podium met de show al aan de gang nog even zijn telefoon opnemen om de laatste zaken door te nemen, prachtig.

Er zijn nog zoveel dingen meer die op ik papier kan zetten, zo kan een simpele busrit hier al uitmonden in een heel avontuur vol gekke ervaringen. Niks is standaard en bijna niks gaat zoals gepland, dat zijn wel grote verschillen met Holland. Wanneer op Utreg CS de trein 10 minuten te laat komt zijn de reacties veelzeggend over onze cultuur. Hier loop ik meestal rond zonder tijdsindicatie en meer met het gevoel van ik moet ongeveer rond deze tijd daar en daar zijn.

Esta bom para hoje. Abraços e beijos para todos.

Sam

Owja mijn laatste planning: vanaf 11 december tot 3 januari reizen in Brazil, daarna vlieg ik naar Santiago Chili. Vanaf daar Noord Argentina, Bolivia en Peru en nog wat meer Chili in 2 maandjes. 2 maart terugvliegen naar Rio voor Carnaval en 10 maart ga ik mijn verjaardag vieren in het vliegtuig naar Damsco.