Ik dacht dat ik al genoeg mooie dingen in mijn leven gezien had. Het noorden van Argentinië geeft mij toch echter ongelijk. Tussen de bergen en enorme rotsformaties kom ik er maar weer eens achter hoe klein wij mensen eigenlijk zijn op deze prachtige aardbol.

Na een vet Reveillon op Ilha Grande heb ik nog een paar daagies Rio gepakt om daarna door te vliegen naar Santiago de Chili. Goed verwelkomt met droge warmte dit vergeleken met het benauwde tropisch klimaat in Cidade Maravilhosa.Santiago is een makkelijke stad met goed geregeld openbaar vervoer. NS zou er nog wat van kunnen leren waarschijnlijk. Om de schijn op te houden dat ik ook nog wat cultureels doe stonden in de ochtendprogrammas´s een aantal belangrijke bezichtigingen. Het middag en avond deel waren voor vrij invulling wat kan leiden tot het ondersteboven bezichtigen van Santiago in de Chileense versie van de Efteling. 3 nachten hier gebleven en het was wel even mooi geweest, tassie pakken en wegwezen hiero. OP naar Mendoza in Argentinië. De bustocht ging dwars door, over en onder het Andes gebergte. Een erg indrukwekkende reis, maar dit zou je eigenlijk met eigen vervoer moeten doen om goed te beseffen waar je nou daadwerkelijk bent.

Ik had hoge verwachtingen van Mendoza, maar savonds laat aankomen met alle hostels vol zorgde al direct voor een slecht stadsbeeld. Uiteindelijk een te duur crappy hostel gevonden, morgen peren we hem maar weer dan. Die gedachte was niet verkeerd, de volgende dag (zondag) regende het en bijna alles was gesloten. Buurtsupertje gevonden om wat water te kopen, wat me onmogelijk werd gemaakt door het waardeloze monetaire beleid in het land van de wijn. Bij het afrekenen moest ik 3,5 peso aftikken dus ik gaf haar een briefje van 5. hier hebben we niet van terug sorry. Huh, wat is dit? Ik wil betalen voor de fles maar omdat jullie me geen wisselgeld terug kunnen geven kan ik nu niks kopen. Inderdaad ja, sjit he wat een onzin. In heel Mendoza was geen muntgeld te vinden en dit terwijl je voor alle bussen met muntgeld moet dokken. Wat willen ze van me hier in dit zooitje ongeregeld. Al met al genoeg reden om zsm op te stappen.

Diezelfde dag nog de bus naar een regenachtig Tucuman om direct door te stomen naar een bergplaats Cafayate. Het duurde me 24 uur om er te komen maar dan heb je ook wel wat hoor! Een klein plaatsje gelegen in een droge vallei omringd door bergruggen. De landschappen hier verschillen echter per uur. Viel een uur voor aankomst in Cafayate in slaap in de bergen rondom Tucuman: dichte bossen gehuld in de mist. Word wakker en zit je opeens in de woestijn tussen de cactussen en kale bergen.

Tweede dag een fietsie gehuurd om toch wat dieper de omgeving in te duiken. 8 km naar een ander dorp moest me wel lukken dacht ik zo, had de omstandigheden alleen een beetje overschat en het werd me echter net wat teveel. Of het nou was vanwege: de 1600 hoogte, de 6 maanden zonder op een stalen ros gezeten te hebben, het valsplatte, de zon die pal op me knar stond of de fernetjes met cola de vorige dag, het werd mij niet duidelijk. Spieren die volliepen, moeite met ademen en een hartslag vcan 0 naar 100 in 6,5 sec waren de rode draad in deze trip. Verkeerd rijden is ook niet een stimulerende factor uiteraard, maar iedere 500m mocht dit sportieve mannetje weer afstappen om bij te komen van de inspanning. Bij het terugbrengen van mijn zilveren Bici werd het me allemaal wat duidelijker. De eigenaar vertelde mij dat hij die dag hetzelfde ervaarde en dat dit kwam door veranderingen in de luchtdruk ivm met regen. Ik vond het een mooi excuus voor mijn beschamende prestatie.

Vandaag naar Quebrada das COnchas geweest. Je zou het misschien de Grand Canyon van Argentinië kunnen noemen, niet dat ik daar geweest ben maar de foto´s zullen een zelfde beeld geven. Buitenaardse rotsformaties met een strakgeasfalteerde weg maken het een interessante trip. Foto´s volgen!

Morgen ga ik richting Salta daarna Jujuy en op naar Bolivia en nog veel meer.

Valeo valeo,

Semmos