Vooruitgang in mijn stagewerk mocht wel weer eens voorkomen. Ik heb na 1 maand zoeken mijn eerste blinde persoon in Rocinha gevonden.Een 18-jarige jongen genaamd Roberto.Heel vet en een goede stimulans om mijn project te gaan verwezenlijken. Het opstarten van mijn ideeduurt allemaal vrij lang omdat iedereen binnen Reaçãozijn zegje erover moet/wil doen. Hierdoor lijkt het alsof ze er bij betrokken willen worden, maar wanneer ik dit doe nemen ze toch maar weer een stapje trug. Ik krijg steeds meer inzicht in de organisatie wie ik wel en niet moet informeren en wie ik waarbij kan gebruiken.

Ik geef nu Taekwon-Do les op IBC=Instituto Benjamin Constant, een school en sportcomplex voor alle blinden in Rio de Janeiro. De jongeren die daar komen reizen dagelijks heel de stad door om naar deze school te komen die op 1 minuut loopafstand van mijn appartament zit. Interessant om een kijkje te nemen in hun leven en Taekwon-Do te leren aan eenkids met deze handicap. Roberto die daar al judoot woont in Rocinha en hij gaat hopelijkmijn boegbeeld worden voor het nieuwe project. De naam die ik hiervoortrouwens bedacht hebis Abrindo as portas na Rocinha. Dit betekent hetopenen van deuren in Rocinha. Ik krijg namelijk het gevoel dat blinden daar hun hele leven lang in huis doorbrengen en de moeilijk beloopbare straten van Rocinha mijden. Ouders sluiten ook kinderen op wanneer ze geen andere uitkomst hebben in de tijd dat zij gaan werken. Volgende week ga ik met Roberto zijn huis bekijken en hij gaat me meer inzicht verschaffen in het leven van een blind iemand in de enorme wirwar van straten en trappen. Het lijkt me erg goed om dit te doen zodat ik er meer van begrijp en er tijdens mijn verder zoektocht op in kan spelen. Verder zal hij hopelijk gaan trainen met de jeugd in Reação daar wat het meer zal laten doen leven onder de mensen.

Sport is in Rio (Brazil) erg belangrijk, ieder weekend zijn er vechtsportwedstrijden of wordt je weer uitgenodigd om ergens te gaan kijken. Ben afgelopen twee dagen naar het WK voetbal voor daklozen geweest op Copacabana. Natuurlijk ff chillen met het NLse team, dames en heren. De meisjes kwamen uit Utreg en de jongens kwamen uit De Hoag. Weer lekker wat Nederlands kunnen lullen wat ik toch wel heel lekker vind. Ik denk helemaal niet meer in Nederlands, spreek automatisch Portugees of Engels. Wel vreemd. Verder heb ik hier andere Hollander (Peter)ontmoet die bij mij om de hoek woont en ongeveer dezelfde periode stage loopt. De eerste keren dat ik weer Nederlands sprak voel je je vrij onzeker ofzo het is gewoon niet echt meer in je natuur. Afgelopen donderdag ben ik met Peter naar de plaatselijke samba gegaan. Heerlijk die feesten hier. Had de eerste tijd nog niet echt een goed beeld van het uitgaan want ik was gewend aan clubs en bars in mijn Utereg. Hier doen ze veel meer op straat dan daadwerkelijk in clubs. Er zit dan ergens op een ontmoetingslocatie een sambabandje, ze verkopenloira geledas vanuit een piepschuime doosvol met ijs. Erg goeie sjit alleen de Skols bevallen met toch niet zo goed als mijn Hollandse Heinies.Om nog ff trug te komen op het uitgaansleven in clubs dit wordt voornamelijk overheerst door de homo-bevolking die inde homo-hoofdstad van Z-Amerika is neergestreken. Dacht eens naar de dikste club van Rio te gaan en wat ik daar allemaal aantrof vond ik toch net wat te veel van het goeie. Kan wel lachen met wat homo-huisgenoten, maar wanneer zeelkaar openbaar staan af te likken voel ik me toch niet heel gemakkelijk.Deze club koste me 60 real om binnen te komen en een biertje was 8. Erg prijzig voor een tentnet zo groot als de beurs, met achter de draaitafelde DJ van de plaatselijke josti-band en vol methomoseksueleBrazilianen. Met wat biertjes achter de kiezen heb ik dit de vrouw van de kassa achteraf toch ff goed duidelijk gemaakt: Eu sou Holandais, eu nao gosto de pagar paraum show homoseksual. Uma cerveja aquie muito caro é a musica e muito ruim. Na Holanda nos temos festas bacana com musica muito bom mas aqui voce nao tem. Voce gosta nesta festa? Voce gosta de ver um show homoseksual???? Hahaha heb wel gelachen met die vrouw en ze begreep mijn standpunt helemaal. Ondanks dit verzetje door deze Hollander mocht ik jammer genoeg nog wel ff de volle mep betalen, jammer jammer.

Verder heb ik mijn traumatische ervaring van Tubiacange en klein beetje meer kunnen verwerken. Niet dat ik er zo mee zit hoor trouwens, maar ben afgelopen woensdag met twee collega's voor de tweede keer die kant op gegaan. Alles is goed gegaan en Tubiacanga was een erg relaxte plek om te zijn. Had wel een gevoel dat ik iets meer op mijn hoede was probeerde er achter te komen hoe die jongens ons nou uit hadden gekozen. Hebben zeons een tijdje gevolgd of kwamen ze uit de kleine straatjes voor deze toegangsweg? Ik weet het niet maar wanneer je een groepie van dit soort hangjongeren in een kroegie ziet zitten terwijl normale mensen op dat tijdstip horen te werken dan weet ik wel hoe laat het is. Misschien zaten die gasten er wel tussen lekker te genieten van het geld wat ze met dit soort activiteiten binnenhalen. Maarja zo gaat dat hier, heb wat foto's gemaakt ze staan op deze site en waarschijnlijk plaats ik binnekort wat vanuit hetbinnenste van Rocinha.

Volgende week vliegen mijn lieve oudjes deze kant op. Ik kijk er erg naar om uit mijn huidige woonlocatie aan hen te laten zien. Het weer wordt wat minder volgens mij maar het gaat heel goed worden. Pa ma goeie reis en tot donderdag.

Vai com deus,

Samuel