Oi gente aqui tudo bem! Meu Portugues vai melhor todos as dias. Eu mando emails e com gente qui fala Engles eu falo Portugues tambem.

Ja het Portugees gaat me steeds beter af, iets wat ik erg lekker vind. Mijn denken hier gebeurd nu in Engels of in Portugees. Om mijn ouders dan over te hebben en Nederlands te spreken viel me soms best moeilijk. Mijn vocabulaire is wat minder uitgebreid dan toen ik NL verliet en toen washet al enigszins beperkt,maar nu is het zoeken naar woorden toch nog wel iets erger.

Erg gek om je ouders opeens op het vliegveld van Cidade Maravilhosa te mogen verwelkomen.Ik wist nog wel hoe ze eruit zagen natuurlijk maar om ze na 10 weekies weer daadwerkelijk voor je te hebben is voor mij een grote verandering. Je wist even niet waar je moest beginnen ofzo, omdat het toch een lange tijd trug was. Maar erg goed om ze weer dicht bij te hebben! Ze hadden de vlucht gelukkig goed overleefd en na een beetje ruzie met een taxichauffeur, die dachtdeze gringo'sff teflashen zijn we naar hun hotel in Botafogo gegaan. Mooie plek in een lekkere volksbuurt, met uitzicht op Christo en Santa Martha favela, goedgekeurd door de Utregse Carioca. We hebben onze dagen goed gevuld en alle belangrijke spots van Rio wel even aangedaan. Het weer was niet echt om over naar huis te schrijven maar 18/20 graden voor hen was erg aangenaam. We hebben lekker gegeten, gedronken en veel gepraat over hun en mijn ervaringen. Deze gesprekken zijn toch wel weer even anders dan een gesprekje over Skype of een mail. Zo face to face kan je jezelf toch wel beter duidelijk maken en dieper ingaan op bepaalde zaken. Voor mij erg lekker om feedback te krijgen van je eigen ouders en er niet zelf over hoeven na te denken. Veel dingen verwerk je hier toch in je uppie. Ik probeer het er wel uit te schrijven, maar er komt hier toch wel meer op me af dan dat ik op papier kan knallen.

Mijn oudjes, Urca, mijn safe haven laten zien en samen Pão de Açucar op geweest, goeie dag en tijd ervoor uitgekozen. Ik was zelf Morro de Urca wel eens opgelopen en kende het uitzicht vanaf daar wel, maar Pão de Açucar is toch wel ff150 metertjes steen hoger. Indrukwekkend en het uitzicht over de strandenen Zona Sul was prachtig.

Na 5 dagen samen doorgebracht te hebben gingen zij wat meer van Brazil ontdekken en mocht ik weer een beetje aan het werk. Voor mij was het weer het normale leven en had alweer een beetje het gevoel dat ze trug waren naar NL. Mijn leventje begint te wennen hier, je kent demensen en het dagelijks leven wel. Wel grappig dat ik me hier thuis begin te voelen. Ondanks duizenden kilometers van huis, ver van het leven dat je 22 jaar gewend was. Wanneer je bepaalde buschauffeurs of chauffeuses begint te kennen, is misschien wel een beetje het maximale thuisvoelendacht ik zo. Sjit he, over buspersoneel trouwens er zitten toch een paar lamme idioten in die bussen hier, ze kunnen het verschil op een dag wel maken hier.

Maar dit is wat ik vanaf het eerste studiejaar ineen stad, waarvan ik als Utregter de naam nu niet wil noemen, wilde en het pakt nog goed uit ook, hehehe. De laatste 2,5 dag nog met mijn ouders in Rio doorgebracht, Jezus ff een handje gegeven en ondanks een drukfotograferende Celtic-fan hebben wij ook mooie plaatjes kunnen schieten. In de middag van hun vertrek nog naar Botafogo geweest om ze gedag te zeggen wat voor hun best zwaar viel.Ik vind het nu ook wel raar dat ze weer weg zijnmaar aan de andere kant ken ikdit leven hier nu wel zonder de mensen uit NL. Zij weten er nu ook meer over en weten ook dat ik me goed red hier. Dat is wel lekker voor hen en voor mij ook. Ik vind het heel vet dat ze hier geweest zijn,ook omhet feit dat het weer in Pais Tropical niet iets is waar ze zich graag in begeven.

Afgelopen weekend ff een weekendje ertussenuit geweest, Buzios een rijke badplaats. Een plek waar je lekker je gang kan gaan zonder over je schouder te hoeven kijken. Het hostel lichtelijk op stelten gezet met de andere inwoners maar dat mocht wel vond ik zo. Het was een leuke plek met gezellig personeel, kende dit soort toeristenhostels met dagelijks geplande activiteiten niet echt maar is toch best grappig. De eerste dag met twee Amerikanen aangehaakt en aangezien ik hier nu al enige tijd zit heb ik ze het Braziliaanse leven zo goed mogelijk bijgebracht. Gechillt op de rustige stranden en bieries bij mede Flamengistas (aanhangers van Flamengo)gedronken. Dat de bierprijzen in Buzios hoger liggen dan in Rio was bij mij nog niet echt bekend, bij de ambulantes (verkopers op het strand) na mijn bezoekjewel, hahaha.

Op mijn werk gaat het voorspoedig, mijn blinde vriend Roberto gaat morgen beginnen met Judo bij ons. Ik heb hem gister geholpen met het complex betreden, hij was hier al eens eerder met me geweest maar hij leert de weg niet in één keer lopen. Zoals al eerder verteld doet deze jongen alles zelf. Morgen ontvang ik hem nog 1 keer en daarna kan hij de weg ZELF vinden in dat complex, puur op geheugen. Ik zag hem gisteraan komen lopen over de brug vanaf de favela naar het complex, ik stond perplex. Ik weet wel dat hij alles zelf doet, maar om hem heel relaxt aan te zien komen lopen met de grootste favela van Rio de Janeiro op de achtergrond doet toch wel iets met je. Om hem te ontvangen in Reação brengt toch wat bekijks, in Rocinha worden gehandicapten nog niet geschat op dit tekunnen. Roberto breekt barrieres daar iets waar ik erg veel respect voor heb! Voorheen was het voornamelijk gelul van een blanke soms moeilijk sprekende Hollander maar nu hebben we daadwerkelijk resultaat, dit zullen ze nu ook wel inzien binnen Reação en Rocinha.

Het begint hier nu op te schieten, midden december ben ik klaar met stage en ga ik het er goed van nemen. julio een maat van mij uit mijn huis heeft me uitgenodigd voor kerst met zijn familie en dochtertje. Daarna pakken we hem waarschijnlijk naar Ilha Grande voor O&N omdat het hier in Rio te duur is. Lijkt me een goed plan, lekker laidback op de stranden van een tropisch eiland met andere levensgenieters, waar moet ik me inschrijven? Daarna zijn mijn plannen om 2/3 januari naar Santiago te gaan vliegen en vanaf daar twee maanden te gaan reizen: N-Argentina, Z-Bolivia, N-Chili en misschien Peru. Tm 2 maart, dan zal ik weer landen in Rio voor ja jullie kunnen het wel raden: KARRENAVAL. Goede vooruitzichten dus. Owja en in de nabije toekomst, morgenavond, naar een feest met de 100 mooiste Braziliaanse vrouwen. Ken ik toch weer de juiste mensen he ;)

We spreken elkaar.

Vai com deus amigos e amigas.

Beijo, Sam