Afscheid van Rio viel zwaar, gek om je hele leven weer in te pakken en weer verder te gaan. Maar 20 uur in de bus naar Porto Seguro zorgden ervoor dat ik met een nieuwe geest aan het volgende deel van mijn avontuur kon beginnen. Tering he, ze hebben het hier soms nog niet helemaal begrepenqua busvoorzieningen.De afstand was groot naar het midden vanBahia maar ik begreep niet waar we zoveel tijd aan verloren. Totopde laatste stad kreeg ik pas door wat deze Brazilianen toch weer goed geregeld hadden. Een groot aantal stopsteden hadden twee Rodoviarias (grote busstations).Deze lagen vaak een kilometer van elkaar en hadden beideeen aankomst en een vertrek gedeelte. Lui en simpel als dat mijn Braziliaanse reisgezellen dan ook waren stapten ze iedere keer uit bij beide busstations wat mijn reistijd met zeker 2 uur verlengd heeft. Maarja gistermiddag in Porto Seguro aangekomen een leuk stadje maar voor mij in mijn uppie niet echt heel boeiend. Er is wat strand en savonds een soort markt maar ik word er niet warm van. Vandaag besloten om Trancoso aan te doen, had er goeie verhalen over gehoord en de foto´s liegen ook niet. Veerpontje gepakt en later in een 'van' richting dit paradijs op aarde vertrokken. De vrouw naast me vroeg nadrukkelijk om een raamstoel en later werd goed duidelijk waarom. Eerst wat gerochel naar buiten, dacht ow die is een beetje mal educado. Maar later op de rit begon het goed te stromen langs de zijkant van et bussie. Haar kindje wat naast me zat dacht zijn steentje ook maar bij te dragen, iedereen blij. Voorin zat de dorpsdronk (die hebben ze hier genoeg) tussen zijn seksverhalen door de vrouw bij te staan met kotsen en een empadatje te vreten. Beetje muziek erbij en Brazil is zoals het Brazil kan zijn. Heerlijk zo´n blanke flippo tussen dit geheel. Een man op een rij achter mij vertelde iedereen laterdat die de jackpot gewonnen had nadat de vrouw naast mij (dus voor hem) het raampie net niet op tijd bereikt had. Het maakt hier ook allemaal niet uit wat wc papier over zijn shirt en hij draagt het waarschijnlijk nog de hele week. Het voelt wel lekker om dingen buiten dat touristische te doen, je ziet hier hele georganiseerde groepen blanken tussen de voornamelijk donkere bevolking. Wanneer ik dit zo zie vraag ik me altijd af of ze nou echt blij zijn om als soort kuddedier behandeld te worden. Boeit me ook niet lach er wel om.

Nu dus in Trancoso, zou graag foto´s willen plaatsen maar weet niet of deze computer et zal gaan trekken. Heb mijn laptop en andere waardevolle spullen in het huis van een vriend gelaten dus zal met wat minder vrijheid aan deze blog kunnen werken. Na een dag op het strand vind ik toch dat ik enige vergelijking kan maken met de kust van Kenia. Het is hier werkelijk een paradijsje: strand tot zover je kan kijken en meerdere kleuren water maken mijn leven beter. In Rio kwam meerdere kleuren water soms ook voor maar dan doordat het riool van Rocinha net in dat gedeelte uit moest komen.

Goede laatste dagen in Rio gehad, veel gefeest en alle puntjes op dei gezet. Een aantal huisgenoten nog meegenomen naarhet beruchte Rocinha. Mijn persoonlijk gidsDuda had een ochten vrij om ons rond te lopen. Wilde zelf ook nog graag goede foto´s nemen ook om dit aan jullie te laten zien. Het is een bijzondere wijk en ik ga dit soort dagen daar nooit meer vergeten.Mijn stage is naar mijn mening goed afgerond en heb alles gedaan in Cidade Maravilhosa wat ik wilde doen. Ben van mening dat ik mezelf een Carioca mag noemen, en denk dat vele van mijn bekenden in Rio mij hierin bij zullen staan. Carioca betekend eigenlijk een grote bek, veel schelden, over vrouwen en bier praten. Ik doe hier graag aan mee prachtig!

Ik ga nu maar is wat eten scoren, misschien in het restaurantje van mijn kosende vriendin. Ik houd mijn locaties iedere keer wel bij, mocht je willen weten waar deze jongen uithangt.

Volgende keer meer! Abraços e beijos para todos,

Semmos